nice one Maria Jan..

جهان من

شنیدم شمع با پروانه میگفت:
كه جای بال تو آغوش من نیست
ترا و خویشتن را هر دو سوزم 
مرا تا چاره ای جز سوختن نیست
خدا را دور شو دور از بر من 
اگر بال تو سوخت، تقصیر من نیست
به آتش گفت آن پروانه شوخ 
كه من پروانه ام، پروا نه دارم
خوشا امشب كه تا صبح جان نثاری 
به خاك پایت ای جانانه دارم
گلستان بی تو ای آتش نخواهم 
میان شعله ات كاشانه دارم
جهان من همه تاریك و سرد است
به جز آغوش گرمت جا ندارم     

Shore Eshq

لكه های درد

دلبرا باز آ  شبی تا گل به دامانت كنم
سر فدایت سازم و جان رابه قربانت كنم
بر سر لبهای داغ تو لبان سرد خویش
آنقدر مانم كه تا بیزار از جانت كنم
گر خیالی از رهایی میزند پر در سرت
بسته عهد و اسیر دام پیمانت كنم
لكه های درد را خواهم كه از آیینه ها
شستشو با باده ای از جام چشمانت كنم
از قضا روزی اگر گم كرده باشی راه خویش
بگذر از كویم كه تا نا خوانده مهمانت كنم
دلبرا! باز آ  شبی تا این دل آشفته را
بر سر آشفته زلف پریشانت كنم
تا سحر  من امشب آنقدر عاشق شوم
تا ز كار عاشقی آخر پشیمانت كنم

ترا میپرستم ترا ای خاك افغان میپرستم
ترا ای بهتر از جان میپرستم
گل هر سنگ قلب كوهسارت
به هر باغ و گلستان میپرستم
بدان كه دشت های خشكت ای یار
قسم با چشم گریان میپرستم
اگر افتاده ام در شام غربت
ترا با نور ایمان میپرستم
مرا با عشق تو پیمان چه كار است
ترا بی عهد و پیمان میپرستم
اگر چه دوری ات افتاده مشكل
ترا من سهل و آسان میپرستم
مپنداری كه “شاكر” بی وفا بود
ترا آباد  و  ویران  میپرستم
                                             از” شام فراق”

Romall jan same i can say about those poems you published, very nice, and great,

Laka hae dard s really nice.

thanks

دل تنگم

 من آن ابرم كه مي خواهد ببارد

Salaam dostan.  Really nice topic, so I'll add 1more :)

پیام زن برای زن

بیدار شو بیدار شو              ای نسل زن بیدار شو

بهر تامین حق خویش           چادر ز روی بردار شو

                 بیدار شو   بیدار شو

حجاب  عرب گونه را           پنجابی  یی رنگینه را

از تن بدرکن افغان شو               پابند  رسم خویش شو

                  بیدار شو  بیدار شو

قلم بگیر بردست خویش         داوری  کن از حق خویش

این  جاده پر پیچ را              بر دخترت هموار شو

                 بیدار شو بیدار  شو

صد دفتر وگنجینه را              آن سوز های سینه را

خط کش کن بر کاغذی         وز قلم بگفتار شو

                بیدار شو بیدار شو

بین زنان زنجیر پیچ را         مردان زن ستیز را

چو موم در دستان خویش      هموار شو هموار شو

                  بیدار شو بیدار شو

پیام صلح پیام توست            سعادت ارمغان توست

بشکن فقس تنگ را           بیرون آی وپر بار شو

                   بیدار شو بیدار شو

آتش مزن بر جان خویش      مسوز تو استخوان خویش

برخشم زن ستیزان            ابی بزن آبشار شو

                  بیدار شو بیدار شو

آن شیر زن افغان  تویئ       در تاریخ قهرمان تویئ

مادر راد مردان تویئ         حماسه دوران  تویئ

                بیدار شو بیدار شو

آغوش گرمت دیده ایم         شیر سفیدت مکیده ایم

درس محبت دیده ایم          استا د اشکار شود

                بیدار شو بیدار شو

چو ملالی باش در قدم        یا رابعه شو در قلم

چو(انجمن )خموش مشو    نور افروز وبیدار شو

                     بیدارشو بیدار شو

 شرک  بوٌد  به بندگی سجده اگر جُز او کنم

 بنده  بی  بضاعتم  ،  هیچ   نکرده   طاعتم

 لیک به عُجز و عاجزی عفوه وی ارزو کنم

 کعبه  نمیروم  که  من  قید  سرای  او  شوم

 چون به هوای اوشوم سجده به چهار سو کنم

 مایه  معصیت   منم   ، دور  ز  اهلیت   منم

 روز  جزا  چگونه ؟  من  قصه  رو  برو کنم

 عمر اگر  کند  غروب ، بر  من غرق در عیوب

 بار  دیکر  زلطف  او  از  سر نو طلوع کنم

 چون بوجود خویشتن مینگرم نشان ازاوست

 من که خودم  از  آن او پس به چی چیز خو کنم

 هیچ کسی جز او چونیست واقف رمز وراز من

 شب  بدعا  و  اشک  وغم صحبت دل بدو کنم

 من که (حبیب) ام ولیک هیچ کس ام حبیب نیست 

تکیه  اگر  به وی  کنم  ترس  کیء  از  عدو  کنم

wow such a lovely poems tnx for sharin people :)