دروغگفتن

دروغ گفتن يكي از اعمال بسيار زشت و نا درست در يك جامعه ميباشد

خداوند متعال دروغگو را دوست نداردو حضرت محمد (ص) گفته كه دروغگو مومن نيست و يكي از نشانه هاي مشرك اين است كه هميشه دروغ ميگويد

شخص دروغ گو با گفتتن حرف هاي دروغ خود باعث رنجيش و جدائي – كينه و كدورت و دشمني ميان ديگر افراد فاميل و جامعه ميشوند كه خود يك گناه بزرگ است .

اگر نگاه دقيقي در علل و سر اغاز دروغگفتن نمايم بر ميگرديم به محيط خانواده گي و شيوه تربيه نمودن اطفال توسط پدران و مادران .

زيرا بعضي از پدران و مادران با شنيدن دروغ طفل كوچك شان خوشحال شده و او را نوازش ميكنندطفل كه با گفتن دروغ توجه مادر و پدر را جلب كرده و نوازش هم شده فكر ميكند كه كار خوب و درست انجان داده و بيشتر كوششميكند كه دروغ بگويد كه همين اشتباه كوچك مادران و پدران باعث ميشود كه اطفال شان دروغگو تربيه شده و هميشه دروغ بگويد و فكر كند كه با دروغ گفتن نزد همه احترام بيشتر پيدا ميكند

و هنگامي كه جوان شد دروغ هاي بزرگ تر گفته و فكر ميكند ميتواند با دروغ هاي خود ديگران را اله دست خود ساخته و همه را بفريبد

اما اين نكته را هيچ وقت درك كرده نميتواند كه اين خود او است كه با گفتن هر دروغ ارزش و حيسيت و احترام خود را نزد همه افراد فاميل و جامعه از دست داده و خود را كوچكتر ميسازد نه ديگران را .

شخص دروغ گو چون هميشه در مورد خود دروغ گفته و خود را تعريف نموده حالا فكر ميكند كه واقعا همان شخص تخيلي خود است و واقعا بسيار هوشيار و دانسته و با فهم استولي بر علاوه كه چنين نيست بلكه اگر اندكي هم با فهم باشد با گفتن دروغ هاي پي در پي خود همه را از دست داده و هيچ فرد جامعه بالاي گفتار او و وعده او و عمل او اعتبار نميكند و هر فرد هوشيار و با فهم كه با شخص دروعگو مقابل شود اكثرا خاموشي اختيار كرده و حرف هاي بي ارزش او را نا چار گوش نموده و كوششميكند كه زودتر از او جدا شده و فاصله بگيرد اما اين دروغگو است كه فكر ميكند كه او را فريب داده و از او كرده هوشيار تر است كه چنين نيست .

در جامعه كنوني ما نيز هستند چنين اشخاص كه هميشه از صبع تا شام در تمام امور زندگي خود چي امور كاري و چه امور داخل فاميل چه با دوستان و چه با فاميل هميشه و براي همه دروغ ميگويند كه اين عمل شان هميشه باعث بي ارزشي خود شان شده و ميشود .

در حالي كه اگر كوششكند و متوجه گفتار خود شوند و كوششكنند كه ديگر دروغ نگويند خواهند ديد كه همه امور زندگي شان بهتر و درست تر به پيش رفته و همچنن دوستان واقعي و بيشتري براي خود گرد اورده اند كه در اين صورت هم لذت زندگي صادقانه را ميچشند و هم براي خود با جلو گير از گفتن هر دروغ گناه بيشتري را مهيا نميسازند .

پس بيايد همه ما در قدم نخست متوجه تربيه سالم و درست اطفال خود باشيم كه در طفوليت انها را عادت به دروغگفتن ندهيم كه در بزرگي باعث سرخمي و شرمندگي مادر و پدر خود نشوند و همچنان به دوستان خود كه هميشه دروغ ميگويند ياد اور شويم كه خداوند شخص دروغگو را دوست ندارد و دروغگو مومن گفته نميشود .

پس اي دوستان عزيز .

بيايد با خداوند خويش وعده نمايم كه ديگر تا حد نهايت كوششكنيم كه حق بگويم و از دروغ گفتن پرهيز نمايم .

بقلم

محمد احسان . مهيا


Comments


Please login to comment