عشق او شد يارم اوهست فدای من

درد من دوای من اوهست خدای من

رنج من گداز من ٫سوز من نياز من

بر درش پناه من اوهست خدای من

وصل من وصال من زيب من جمال من

نام من نشان من اوهست خدای من

گفت من شنود من اوهست ایمل من

عشق من دنيای من اوهست خدای من

zindagi agar omeed ast pas na omeedy chora? zindagi agar khoshi ast pas gham chora? zindagi agar mohabbat ast pas nafrat chora?

همیشه خالی

این جای همیشه و هنوز خالی

جای من نیست

جای كه من به احتیاط محتاج نباشم

برای درمیان گذاشتن ام با تو

جای كه تو به سینه نصبم نكنی

و با گلاس چندم ضرب نزنی

مرا كه از سینه ات سر می خورم

وهمیشه و هنوز جای ندارم

تا خودم را به خودم بخوانم

جای كه بیازمایم

تنم را با كامیابی

جای كه شب مال من باشد

و هزار بار ترا كه مثل این جا

كه نیستی

بی احتیاط بخوانم

و بیائی تو

و باز و باز و باز

شب مال من باشد

و تو جای نداشته باشی

مگر بر سینه من

برای سر خوردن به بهترین جا ها

Khaleda Niazi

آنکس  که  بداند و  بداند   که  بداند 

اسب فلک  از  گنبد گردون  بجهاند

آنکس  که  بداند و  نداند   که  بداند

بیدارش  نمایید  که  بس  خفته نماند

آنکس  که  نداند و  بداند   که  نداند

لنگان خرک خویش به منزل برساند

آنکس  که  نداند و  نداند   که  نداند

در   جهل مرکب   ابد الدهر   بماند 

می خواهم و می خواستمت   تا نفسم بود

mekhaham o mekhastamat ta nafasem bud

می سوختم از حسرت و   عشقِ تو بَسَم بود 

mesokhtam az hasrat o eshqe tu basem bud

عشق تو بَسَم بود که این شعله بیدار 

eshqe tu basem bud ke in shoalai e bedar

روشنگرِ شبهای بلندِ قفسم بود 

roshangare shabhaie belande qafasem bud

آن بختِ گُریزنده   دمی آمد و بگذشت 

aan bakhte gorezanda dami aamad o begzasht

غم بود که پیوسته نفس   در نفسم بود

gham bud ke paiwasta nafas dar nafasem bud

دست من و آغوش تو   ! هیهات !   که یک عمر 

deste man o aaghoshe tu !hai hat! ke yak omr

تنها نفسی  با تو نشستن   هوسم بود

tanha nafasi ba tu neshastan hawasem bud

بالله   که جز یادِ تو ، گر هیچ کسم هست

bellah ke djoz yade tu  gar hech kasem hast

حاشا که به جز عشق تو   گر هیچ کسم بود 

hasha ke ba djoz eshqe tu gar hech kasem bud

لب بسته و پر سوخته ، از کوی تو رفتم

lab basta o par sokhta, az koie tu raftam

رفتم ، بخدا ، گر هوسم بود   بَسَم بود

raftam, ba khoda, gar hawasem bud, basem bud

asheqa qaan bezanen

ترا من زهر شیرین خوانم ای عشق

tora man zahre shirin khanam ay eshq 

که نامی خوش تر از اینت ندانم

ke name khoshtar az in-at nadanam

وگر – هر لحظه – رنگی تازه گیری

wagar har lahza rangi taza giri

به غیر از « زهر شیرینت » نخوانم

ba ghair az zahre shirinat nakhanam

 تو زهری ، زهر گرم سینه سوزی

tu zahri, zahre garme sina sozi  

تو شیرینی ، که شور هستی از تست

tu shirini, ke shore hasti az tust   

شراب جام خورشیدی ، که جان را

sharabe jam-e khorshedi, ke jan ra  

نشاط از تو ، غم از تو ، مستی از تست

neshat az tu, gham az tu, masti az tust    

به آسانی ، مرا از من ربودی

ba asani, mara az man rabudi  

درون کوره ی غم آزمودی

darune koraie gham azmudi  

دلت آخر به سرگردانیم سوخت

delat akher ba sar gardaniam sokht  

نگاهم را به زیبایی گشودی

negaham ra ba zibaii goshodi     

بسی گفتند:  دل از عشق برگیر

basi goftand: del az eshq bar gir   

که : نیرنگ است  و افسون است و جادوست

ke: nairang ast o afsun ast o jadust    

ولی ما دل به او بستیم و دیدیم

wali ma del ba u bastim wa didem  

که این زهر است ، اما ! ...نوشداروست

ke in zahr ast, amma! nosh darust    

چه غم دارم که این زهر تب آلود

chi gham daram ke in zahr e tab alud 

 تنم را در جدایی می گدازد

tanam ra dar jodaii megodazad  

از آن شادم که در هنگامة درد ؛

az an shadam ke dar hangamaie dard  

غمی شیرین دلم را  می نوازد

ghami shirin delam ra menawazad  

اگر مرگم به نامردی نگیرد

agar margam ba na mardi nagirad

   مرا مهرِ تو در دل جاودانی است

mara mehre tu dar del jawedanist   

وگر عمرم به ناکامی سرآید ؛

wagar omram ba nakami sar ayad 

ترا دارم که: مرگم زندگانی است

tu ra daram ke: margam zendaganist  

نکند فاش کسی آنچه میان من و تست

تا اشاراتِ نـظر، نامه رسان من و تست   

Nakonad faash kase aanche myane man o tust  -   ta esharate nazar, nama rasane man o tust 

گوش کن ! با لب خاموش سخن می گویم

پاسخم گو به نگاهی که زبان من و تست

gosh kon, ba labe khamosh sokhan megoiam - passokham go ba negahi ke zabane man o tust  

روزگاری شد و کس مردِ رهِ عشق ندید

حالیا چشمِ جهانی نگران من و تست

rozegari shod o kas marde rahe eshq nadid - halia, cheshme jahani negarane man o tust

گرچه در خلوتِ رازِ دل ما کس نرسید

همه جا زمزمه عشقِ نهان من و تست

gar che dar khalwate raze dele ma kas narasid - hama ja zamzamaie eshqe nahane man o tus  

اینهمه قصه فردوس و تمنای بهشت

گفتگویی و خیالی ز جهان من و تست

in hama qesaie ferdaws o tamanaie behesht - goftogoii o khiale ze jahane man o tust

نقش ما گو ننـگارند به دیباچه عقل

هر کجا نامه عشق است ، نشان من و تست

naqshe ma go nanegarand ba dibachaie aql - har kuja namaie eshq ast, neshane man o tust 

 سایه ! ز آتشکدة ماست فروغ مَه و مِهر

وه از این آتش روشن که به جان من و تست

saaya! ze aateshkadaie mast foroghe mah o mehr - wah az in aateshe roshan ke ba jane man o tust